Η λέξη «αυτοφροντίδα» χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά. Συχνά όμως συνδέεται με εικόνες που δείχνουν στιγμές χαλάρωσης, περιποίησης ή διακοπών.
Η ουσία της είναι πολύ βαθύτερη.
Η αυτοφροντίδα δεν αφορά μόνο όσα κάνουμε περιστασιακά για να νιώσουμε καλύτερα. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας κάθε μέρα.
Η αυτοφροντίδα ξεκινά από την παρατήρηση
Πριν αλλάξουμε κάτι, χρειάζεται να παρατηρήσουμε πώς είμαστε.
Είμαστε κουρασμένοι;
Έχουμε ανάγκη από ξεκούραση;
Μας πιέζει κάτι που αποφεύγουμε να δούμε;
Η ειλικρινής παρατήρηση είναι το πρώτο βήμα της φροντίδας.
Μικρές πράξεις με μεγάλη σημασία
Η αυτοφροντίδα δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακή.
Μπορεί να είναι:
- ένα ήρεμο πρωινό χωρίς βιασύνη,
- ένας περίπατος,
- ένα γεύμα που απολαμβάνουμε συνειδητά,
- λίγα λεπτά χωρίς οθόνες,
- ένας ποιοτικός ύπνος.
Οι μικρές επιλογές, όταν επαναλαμβάνονται, χτίζουν μια πιο σταθερή σχέση με τον εαυτό μας.
Δεν είναι εγωισμός
Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ενοχές όταν αφιερώνουν χρόνο στον εαυτό τους.
Σαν να πρέπει πρώτα να έχουν ολοκληρώσει όλες τις υποχρεώσεις τους.
Στην πραγματικότητα, η αυτοφροντίδα δεν μας απομακρύνει από τους άλλους.
Μας βοηθά να είμαστε πιο διαθέσιμοι, πιο παρόντες και πιο ανθεκτικοί στις απαιτήσεις της καθημερινότητας.
Η φροντίδα δεν είναι τελειότητα
Δεν χρειάζεται να τα κάνουμε όλα σωστά.
Ούτε να ακολουθούμε μια ιδανική ρουτίνα.
Η αυτοφροντίδα είναι μια διαδικασία που προσαρμόζεται στις ανάγκες και στις δυνατότητες κάθε ανθρώπου.
Μερικές ημέρες θα είναι πιο εύκολη.
Άλλες λιγότερο.
Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Κλείνοντας
Ίσως η πιο ουσιαστική μορφή αυτοφροντίδας να είναι να σταματήσουμε να ζητάμε από τον εαυτό μας να είναι συνεχώς περισσότερα από όσα μπορεί.
Να του δώσουμε χώρο.
Να τον ακούσουμε.
Να τον αντιμετωπίσουμε με την ίδια κατανόηση που θα δείχναμε σε έναν άνθρωπο που αγαπάμε.
